اشقيائى كه به آنها نامهء عمل داده نمىشود دسته‌اى ديگر هم غير از مقرّبين و مُخلَصين هستند كه آنان نيز نامهء عمل ندارند ؛ آنان چه كسانند ؟ مقرّبين كسانى بودند كه رفتند به بالا ؛ و در مراتب صعود از مرتبه هم گذشتند ؛ و از اسم و رسم هم عبور كردند ؛ رفتند بر فراز عَمَل ؛ آن دستهء ديگر درست در مقابل اينها ، پائين آمدند تا حدّى كه از بهائم هم پست‌تر شدند ؛ تمام صفات و اسماء خدا را در وجود خويش ضايع و تباه كردند ؛ و آن‌چنان در شهوات غوطه زدند و در غفلت و إعراض از خدا سماجت نمودند كه از عمل گذشته و زشتيها و قبائح جزء ذاتشان شد . بواسطهء انكار خدا و رسول خدا و عداوت با صالحان از بندگان خدا و پافشارى در انكار و دشمنى ، سَريره و باطن خود را خراب كردند ، اينان كسانى هستند كه زشتىها از ظاهر به درونشان سرايت كرده و وجودشان منشأ پيدايش شُرور و منبع تراوش منكرات و جنايات و خيانت‌هاى ظاهريّه و باطنيّه شده است . آنان نيز نامهء عمل ندارند ؛ چون نامهء عمل براى كسى است كه قبائح او در حدود رتبهء اعمال باشد نه در مرتبه ذاتِ او و در درجهء كينونت ماهيّت و واقعيّت او . در آيات قرآن از اين افراد تعبير مىشود به كسانى كه اعمالشان حَبْط مىشود ، يعنى خراب و فانى و هلاك أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ مىباشند . آنان آن‌چنان جهنّمىهائى هستند كه در حاقّ و حقيقت جهنّم هستند و اين جهنّم بروز و ظهور آنهاست ؛ و دركات و مراتب آنها